KSYF przemianowano później na Demokratyczną Federację Młodzieży Indii (DYFI).
Początkowo członek Komunistycznej Partii Indii, krótko później, w 1964 wstąpił do nowo utworzonej Komunistycznej Partii Indii (Marksistowskiej). Jako młody działacz partyjny znany był z radykalizmu, sympatyzował z ruchem naksalickim. W 1965 brał udział w protestach studenckich przeciwko zmniejszeniu państwowych przydziałów ryżu, został w związku z nimi aresztowany. We wczesnych latach swej kariery został skierowany do Thalassery z poleceniem zwalczania bojówkarzy skrajnie prawicowego Narodowego Stowarzyszenia Ochotników (Rashtriya Swayamsevak Sangh, RSS). Odegrał istotną rolę w przywróceniu spokoju po zamieszkach, w których pogrążone było to miasto w 1971 i 1972.
Kariera parlamentarna i rządowa do 2016 Po raz pierwszy zasiadł w Zgromadzeniu Ustawodawczym Kerali w 1970, jako najmłodszy ówcześnie poseł stanowy. Podczas stanu wyjątkowego (1975–1977), aresztowany i osadzony w Kannur Central Prison, był poddawany torturom. Mandat uzyskał ponownie w 1977. Zasłynął wówczas wygłoszonym na forum parlamentu przemówieniem, w czasie którego miał na sobie swoją noszącą ślady krwi koszulę. Chciał w ten sposób zwrócić uwagę na problem brutalności policji indyjskiej.