Przemówienie to uznaje się za jedno z najlepszych w historii keralskiego parlamentaryzmu.

Stopniowo budował swoją pozycję w keralskim aparacie władzy. W latach 80. i 90. współuczestniczył w tak zwanej vetti niruthal, kampanii eliminacji przeciwników politycznych zainicjowanej przez V.S. Achuthanandana. Z partii zostali wówczas wyrzuceni chociażby M.V. Raghavan czy ówczesny przewodniczący stanowej koalicji partii lewicowych (LDF) P.V. Kunhikannan. Pełnił funkcję przewodniczącego Kerala State Cooperative Bank. Reelekcję parlamentarną uzyskiwał w 1991, 1996, 2016 oraz 2021. W tych ostatnich wyborach wyłączono go z obowiązku przestrzegania partyjnej reguły, zgodnie z którą poseł może zasiadać w legislatywie maksymalnie przez dwie kadencje.

Poprowadził stanowe struktury partii do zwycięstwa w wyborach federalnych z 2014, z kandydatami wiedzionej przez KPI (M) koalicji zwycięskimi w większości keralskich okręgów wyborczych. Był keralskim ministrem energii (1996–1998). Odpowiadał też za resort nadzorujący ruch spółdzielczy. Przyczynił się na tym stanowisku do znaczącego zwiększenia wydajności stanowej sieci energetycznej. Również jako minister energii był zaangażowany w sprawę kontraktu na infrastrukturę hydroenergetyczną między indyjskim rządem federalnym a kanadyjską firmą SNC-Lavalin.