Dyrekcja Statystyczna została połączona z Gosplanem, a 3 lutego 1931 Gosplan został ponownie podporządkowany Sownarkom.
W maju 1955 Gosplan został podzielony na dwie komisje: Państwową Komisję ds. Planowania Zaawansowanego i Komisję Gospodarczą Rady Ministrów ds. Bieżącego Planowania. Były one odpowiednio odpowiedzialne za planowanie predykcyjne i natychmiastowe.
Balansowanie środków produkcji W celu zapewnienia powodzenia planu konieczne było zapewnienie, aby nakłady z jednej części gospodarki odpowiadały wynikom z innej części gospodarki. Urząd osiągał to, stosując metodologię zwaną systemem „bilansów materiałowych”. Dla okresu objętego planem (szczegółowo dla jednego roku i mniej szczegółowo dla planu pięcioletniego) sporządzano bilans pod względem jednostek materiałowych (tzn. Pieniądze nie zostały wykorzystane jako część procesu księgowego).
Bilansowanie materiałów Etap I Pierwszym krokiem w tym procesie była ocena, ile stali, cementu, wełny itp. Będzie dostępnych w następnym roku. Obliczenia te opierano na następującym wzorze: produkcja minus eksport plus import plus lub minus zmiany zapasów.