Łużasna (biał. Лу́жасна, ros. Лужесно) – wieś na Białorusi w rejonie witebskim obwodu witebskiego. Wchodzi w skład sielsowietu Mazaława. Znajduje się 12 km od Witebska, 2 km od stacji kolejowej Łużasna, u zbiegu rzek Łużaśnianki i Dźwiny.
Historia Zabytki archeologiczne w pobliżu wsi (grodzisko i osada) wskazują, że obszar ten był zamieszkiwany w starożytności. Od XV do XVI wieku wieś leży w granicach Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1530 r. wieś była siedzibą wołostu, należała do ziemianina województwa witebskiego Maładzienia. Przed Wielką Wojną Północną w Łużasnej znajdowała się cerkiew św. Mikołaja i dwór właściciela. We wsi mieszkało 100 osób, w tym 20 flisaków i 15 cieśli okrętowych. Podczas wojny na skutek przemarszów i postojów wojsk oraz epidemii wieś została spustoszona. Według relacji świadka ocalał jeden mieszkaniec, a naokoło znajdowały się jedynie mogiły i zarośnięte chwastami ślady dawnych domów.
W 1717 roku Łużasna była królewszczyzną, w której mieszkało 30 gospodarzy. Płacili 150 zł czynszu, ponadto dając właścicielowi 90 salonków zboża, 10 pudów miodu, urzędnicy – 24 salonki zboża. W miejscowości znajdowała się karczma. W 1740 r. działał tutaj młyn.