Po I rozbiorze Rzeczypospolitej Łużasna znalazła się w granicach Imperium Rosyjskiego. W 1815 r. wybudowano murowaną cerkiew Podwyższenia Krzyża Pańskiego. W 1834 r. we wsi było 374 dusz rewizyjnych. W 1846 roku majątek, w skład którego wchodziło 17 wsi, był własnością kawalera ziemianina majora Mikołaja Jenki, miał 696 chłopów i 3188 dziesięcin ziemi. Chłopi posiadali 1187 dziesięcin ziemi. We wsi znajdował się magazyn zbożowy. Co roku 14 września odbywały się tu targi. W 1863 r. w młynie pracowało 10 robotników, produkowano mąkę za 27 tysięcy rubli.
W 1900 r. przy istniejącej od 1863 r. szkole parafialnej otwarto internat dla 30 osób. W 1903 roku w Łużasnej był wiatrak. W 1905 r. majątek (1 dwór, 7 mieszkańców) należał do Witebskiego Towarzystwa Rolniczego, które posiadało 13 dziesięcin ziemi. Zaścianek (3 dwory, 9 mieszkańców) miał 39 dziesięcin ziemi. Cmentarz (3 dwory, 9 mieszkańców) należał do cerkwi, która miała 38 dziesięcin ziemi. W 1909 r. w Łużasnej otwarto szkołę rolniczą.