Najświętsza Maryja Panna Oborska, Matka Boża Bolesna, Pani Ziemi Dobrzyńskiej – wezwanie Matki Bożej, znajdującej się od 1605 r. kościele klasztornym karmelitów w Oborach.
Niewielka figura wyrzeźbiona z drewna lipowego, silnie wydrążona, pokryta polichromią, przedstawiająca Maryję pochyloną nad ciałem martwego Jezusa, w typie piety. Głowa Madonny jest nieproporcjonalnie duża, w kontraście do niewielkiego ciała Jezusa, ukazanego jako dorosły mężczyzna, jednak o postawie małego chłopca, co odpowiada starszemu typowi Pietà corpusculum, związanego z przedstawieniem Madonny z Dzieciątkiem. Rzeźba nie przedstawia więc sceny historycznej, ale ma znaczenie symboliczne. Maryja ma twarz raczej smutną, niż naznaczoną cierpieniem.
Historia Według badań, powstanie figury datowane jest na wiek XV. Prof. Tadeusz Chrzanowski uściśla datę, wskazując na pierwsze dziesięciolecie XV wieku, a nawet nie wyklucza ostatniego dziesięciolecia wieku XIV. Wiąże ją ze środowiskiem rzeźbiarskim Polski północnej, wskazując nawet na jej powstanie nawet w klasztorze bydgoskim.