Cudowną figurę przywieźli na nową fundację karmelici z Bydgoszczy, którzy w swoim kościele posiadali dwa wsławione cudami wizerunki Matki Bożej – Pietę i Madonnę Szkaplerzną. Poświadcza to Informacya o cudownym obrazie, w którym rzeźba nazywana jest Depositionis de Cruce. Po usamodzielnieniu się fundacji, karmelici bydgoscy zabrali figurę ze sobą. Według legendy, figura miała dwukrotnie powrócić sama do Obór. Po licznych zatargach pomiędzy klasztorami, zdecydowano o pozostawieniu jej w miejscu, które sama „wybrała”.
Figura przetrwała pożar z roku 1612, który całkowicie zniszczył pierwotny kościółek na kalwarii. W 1696 roku umieszczono ją w specjalnie zbudowanym, barokowym ołtarzu. Niszę przyozdobiono srebrnymi blachami z motywami roślinnymi, eksponując wota. Tak Pietà odbierała kult do wybuchu II wojny światowej, kiedy to trzeba było figurę ukryć i zabezpieczyć przed profanacją i zniszczeniem.
Na skutek długiego przebywania w ziemi, Pietà została oddana do konserwacji tuż po zakończeniu wojny – w roku 1945. Niestety, nieumiejętnie wykonana, wyrządziła wiele szkód. Dopiero następna konserwacja przywróciła rzeźbie pierwotną postać, usuwając przemalowania i uzupełniając braki, została pokryta nową polichromią.