Nanocząstki miedzi – cząstki miedzi o wymiarach „nano”, tj. zawierających się w zakresie od 1 do 100 nm. Powstają w wyniku procesów naturalnych lub w wyniku syntezy chemicznej. Znaczenie nanocząstek miedzi wynika z ich historycznego zastosowania jako barwnika i współczesnego stosowania w biomedycynie.
Historia Obecność nanocząstek miedzi stwierdzono już w wyrobach z czasów starożytnych. We Włoszech odnaleziono fragmenty szkła pochodzące z późnej epoki brązu, które zabarwione są na czerwono dzięki nanocząstkom miedzi. Podobne przykłady barwienia szkła odnotowano również w Starożytnym Rzymie. Nanocząstki miedzi odnaleziono również w czerwonej celtyckiej emalii z 400–100 r. p.n.e. Dekoracyjne zastosowanie nanocząstek miedzi zaobserwowano również w Mezopotamii, gdzie uzyskiwano dzięki nim lśniącą emalię na ceramicznych przedmiotach. W XIX-wiecznej Japonii nanocząstki miedzi nadawały czerwoną barwę szkłu Satsuma.