Proces można prowadzić w obojętnej atmosferze, w celu ograniczenia utleniania nanocząstek miedzi.
Mikroemulsje Metoda polega na utworzeniu emulsji składającej się z prekursorów miedzi, reduktora (podobnie jak w metodzie redukcji chemicznej) oraz surfaktantu, zapewniającego utworzenie stabilnej emulsji. Na parametry otrzymanych nanocząstek mają wpływ czynniki warunkujące stabilność emulsji. Należą do nich: rodzaj i ilość surfaktantu, stężenie prekursora, rodzaj fazy olejowej oraz stosunek fazy wodnej do olejowej.
Dysocjacja termiczna Proces wymagający odpowiedniego urządzenia (np. autoklawu), które umożliwia prowadzenie procesu w podwyższonej temperaturze i pod wysokim ciśnieniem. Warunki te mają ułatwić interakcję prekursorów podczas procesu. Rozpuszczalnikiem stosowanym w tej metodzie może być woda. Proces umożliwia uzyskanie różnej geometrii produktu, m.in. cienkich filmów, proszków, pojedynczych kryształów i nanokryształów.