Iwan Wasiljewicz Gałanin, (ur. w Pokrowce, zm. 12 listopada 1958 w Moskwie) – radziecki wojskowy, gwardii generał porucznik.
Życiorys Urodził się we wsi Pokrowka (obwód niżnonowogrodzki).
W 1919 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Walczył w wojnie domowej jako szeregowy na Froncie Wschodnim. Następnie został skierowany do 1 Wojskowej Szkoły im. WCIK w Moskwie. W 1921 roku jako dowódca oddziału kursantów szkoły wziął udział w tłumieniu powstania w Kronsztadzie.
Po ukończeniu szkoły w 1923 roku, był tam dowódcą plutonu i kompanii kursantów, a następnie został dowódcą kompanii w dowództwie ochrony Moskiewskiego Kremla. W 1931 roku ukończył kurs doskonalący dowódców Armii Czerwonej „Wystriał”, a następnie studiował na Akademii Wojskowej im. Frunzego, którą ukończył w 1936 roku. Po jej ukończeniu był kolejno: pomocnikiem szefa wydziału, naczelnikiem oddziału i zastępcą szefa sztabu Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego. W sierpniu 1938 roku został dowódcą 57 Dywizji Strzeleckiej, jako jej dowódca latem 1939 roku wziął udział w bitwie nad Chałchin-Goł. W czerwcu 1939 roku został dowódcą 17 Korpusu Strzeleckiego w Kijowskim Specjalnym Okręgu Wojskowym. Na czele tego korpusu wziął udział w agresji ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 roku, uczestnicząc w zajęciu zachodniej Ukrainy.