Szczególnie widoczne może to być w przypadku tlenków metali, które wykazują strukturę jonową.
Magnetyczne W wyniku dużego rozdrobnienia, materiały o właściwościach magnetycznych stają się supermagnetykami.
Wśród innych specyficznych cech nanoproszków można wymienić niższą temperaturę topnienia oraz zmianę w wyglądzie wykresów równowagi fazowe, spowodowaną większą rozpuszczalnością domieszek.
Metody wytwarzania Metody wytwarzania można podzielić na bottom-up (z dołu do góry) i top-down (z góry na dół). Pierwsza grupa metod opiera się na agregacji atomowej („budowaniu” materiału od podstaw). Natomiast metody top-down polegają na rozdrobnieniu materiału do skali nanometrycznej.
Inną klasyfikacją metod jest podział ze względu na stan skupienia reagentów i rodzaj środowiska, w którym prowadzi się proces otrzymywania nanoproszków. Są to procesy przebiegające w fazie gazowej, ciekłej lub stałej.
Metoda osadzania z fazy gazowej Metoda PVD polega na odparowaniu materiału produktu w atmosferze gazu obojętnego. W wyniku uderzeń odparowanych atomów produktu o cząsteczki gazu następuje utrata energii kinetycznej prekursora i osadzenie jego skupisk na zimnych powierzchniach reaktora.