został mianowany starostą powiatowym radomskim. Był nim de iure do 16 września 1934 r. Stanowisko zdał 6 października tego roku. Następnie pracował w Urzędzie Wojewódzkim Pomorskim w Toruniu. W latach 1934–1935 był inspektorem i kierownikiem oddziału. W latach 1935–1938 był referendarzem, a następnie naczelnikiem Wydziału Ogólnego w Komisariacie Rządu w Gdyni. Od 1938 r. był radcą w Urzędzie Wojewódzkim Warszawskim. Następnie, od lipca 1939 r., pracował w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. We wrześniu 1939 r. ewakuował się z Warszawy w kierunku południowo-wschodnim. Granicy najprawdopodobniej nie przekroczył.
Podczas okupacji zamieszkiwał w Kołomyi i Warszawie, gdzie pracował w zakładzie oczyszczania miasta.
Po wyzwoleniu, w styczniu 1945 r., zgłosił się do pracy w Urzędzie Wojewódzkim Krakowskim. Następnie przeniósł się do Szczecina, potem do Gdańska. Zmarł w tym mieście w 1966 r. i został pochowany na cmentarzu Oliwskim (kwatera 7-A-24).
Był żonaty od 1928 r. z Anielą z domu Romaszkan i miał dwoje dzieci: Czesława Zygmunta (ur. 14 lipca 1929) i Teresę Janinę (ur.