Georg Knorr (ur. 13 listopada 1859 we wsi Ruda, powiat Löbau w Prusach Zachodnich, zm. 15 kwietnia 1911 w Davos) – niemiecki inżynier kolejowy, wynalazca systemu zespolonego hamulca pneumatycznego.
Życiorys Urodził się jako syn Theodora Knorra, właściciela dóbr rycerskich i Malhildy z domu Schielke.
Studiował budowę maszyn w technikum w Einbeck i na politechnice w Brunszwiku. Po ukończonych studiach podjął pracę na kolei w dyrekcji w Krefeld. W 1884 przeszedł na stanowisko głównego inżyniera w biurze projektowym J. F. Carpentera. Ten amerykański wynalazca zaoferował projekt swoich dwukomorowych hamulców pneumatycznych kolejom pruskim, w miejsce jednokomorowych hamulców systemu Westinghouse i w 1883 udało mu się je wprowadzić do służby. Knorr współpracował ze swoim pracodawcą w tworzeniu fabryki hamulców w Britz pod Berlinem, gdy ten zdecydował się w 1889 zrezygnować z dotychczasowej produkcji elementów u podwykonawców. Ostatecznie Carpenter uzyskał dziesięcioletni kontrakt na kolejach pruskich, a ponadto dalsze kontrakty w Rosji, Norwegii i Hiszpanii.