Walki pułku/grupy osłonowej kawalerii Po dotarciu pułku w rejon Wołkowyska rtm. Wiszowaty podporządkował się rozkazom dowódcy „Rejonu Obrony Wołkowyska” gen. bryg. st. sp. Wacławowi Przeździeckiemu. Z uwagi na stopień zorganizowania zmobilizowanych już wcześniej szwadronów, pułk przejął zadania osłony formujących się dopiero jednostek kawalerii ze Zgrupowania Ośrodków Zapasowych Suwalskiej, Podlaskiej i częściowo Wileńskiej Brygad Kawalerii, od strony Białegostoku. W dniu 15 września z trzech plutonów marszowych 3, 4 i 14 dywizjonów artylerii konnej, zmobilizowanych przez 14 dywizjon artylerii konnej, sformowano 5 szwadron artylerzystów konnych. Szwadrony ponownie wyruszyły w kierunku Białegostoku, celem prowadzenia dywersji na tyłach niemieckich. Jednak 16 września wieczorem ponownie zostały zawrócone z drogi celem powrotu do rejonu koncentracji wojsk w rejonie Zaniemeńska. 18 września w Zaniemeńsku do pułku osłonowego dołączyła Kwatera Główna Suwalskiej BK dowodzona przez mjr st. sp. Janusza Korczyńskiego.