Leon Połoński (; ur. 1833, zm. 1913) – rosyjski publicysta liberalny, prozaik, dziennikarz, felietonista, wydawca działający w Petersburgu.
Życiorys Urodził się w polskiej rodzinie szlacheckiej w pobliżu Wilna. Po ukończeniu studiów na wydziale nauk kameralnych będącego częścią wydziału prawa Uniwersytetu Petersburskiego podjął służbę w kancelarii Ministerstwa Wojny, a potem w Ministerstwie Oświaty. W tym czasie był równocześnie publicystą. W 1861 roku prowadził dział polityki zagranicznej w organie Ministerstwa Wojny „Ruskij inwalid” (). Od 1862 roku zajął się już wyłącznie publicystyką. W latach 1862–1863 pisał w „Sowriemiennoje słowo” (), w latach 1864–1865 pisał w „Sankt-Pietierburgskije wiedomosti” (), a w latach późniejszych w „Gołos” (), w „Głasnyj sud” (), w „Syn otieczestwa” (). Z uwagi na znajomość wielu języków początkowo zajmował się polityką międzynarodową, a następnie także polityką rosyjską, historią, gospodarką i literaturą. Pisał felietony opisujące codzienne życie mieszkańców Petersburga.
Obok wielu innych, związany był z rosyjskim czasopismem „Wiestnik Jewropy” (), gdzie w latach 1867–1880 prowadził dział spraw wewnętrznych. Po 1880 roku założył własną liberalną gazetę „Strana” (), lecz po dwukrotnej interwencji cenzury została ona w 1883 roku zamknięta.