Publikował prozę i już debiutanckie opowiadanie Trzeba żyć (Надо жить) z 1878 roku wzbudziło uznanie znanego pisarza Iwana Turgieniewa. W 1884 roku ukazał się zbiór jego utworów zatytułowany W wolnej chwili (На досуге).
W okresie późniejszym Połoński podejmował częściej tematykę polską w obszernych artykułach, w tym opisywał twórczość Mickiewicza (w 1896 roku „Mickiewicz w literaturze rosyjskiej” ) i Słowackiego (w 1899 roku „Juliusz Słowacki” ). W 1906 roku opublikował też pracę „Współczesna polska powieść” (). Pod koniec lat 80. XIX wieku zaczął pisać po polsku w wydawanym w Petersburgu polskim konserwatywnym piśmie „Kraj”, z którym od 1896 roku czynnie współpracował. W 1909 roku wziął udział w organizowaniu „Dziennika Petersburskiego”, który był pierwszą polską gazetą codzienną w Petersburgu.
Twórczość Połońskiego jest rozproszona i nie do końca rozpoznana, ponieważ często swoje teksty publikował pod ciągle zmieniającymi się pseudonimami lub anonimowo.
Przypisy