W ręce Japończyków wpadło blisko tysiąc żołnierzy Lark Force. Około 160 zostało zamordowanych 4 lutego 1942 roku na terenie plantacji palm kokosowych Tol i Waitavalo. Pozostali jeńcy trafili do obozu jenieckiego w Rabaulu. Ostatecznie z powodu narastających trudności z zaopatrzeniem w żywność, Japończycy postanowili wywieźć z Nowej Brytanii niemal wszystkich jeńców i internowanych cywilów. 1 lipca 1942 roku statek „Montevideo Maru”, którym byli przewożeni, został zatopiony u wybrzeży Luzonu przez amerykański okręt podwodny USS „Sturgeon”. Nie ocalał żaden z jeńców i internowanych. W gronie ofiar znalazło się 845 podoficerów i żołnierzy oraz 209 cywilów. Spośród tych pierwszych 706 należało do regularnych jednostek Lark Force walczących na Nowej Brytanii, 133 było żołnierzami 1 Samodzielnej Kompanii, wziętymi do niewoli na Nowej Irlandii, a pozostali byli członkami lokalnej milicji (New Guinea Volunteer Rifles).
Śmierci na pokładzie „Montevideo Maru” uniknęło 60 australijskich oficerów (w tym płk Scanlan), sześć wojskowych pielęgniarek oraz dwanaście innych kobiet (w większości cywilnych pielęgniarek i misjonarek), których 6 lipca wywieziono do Japonii na pokładzie statku „Naruto Maru”. Wszystkim udało się doczekać kapitulacji Japonii.