Przekonana, że margrabia jest z wzajemnością zakochany w hrabinie i nie będzie się chciał wiązać z osobą mu obcą postanawia zażądać odeń decyzji w sprawie małżeństwa z nią.
Margrabia prosi Lizetę, by wstawiła się za nim u swej pani, dziewczyna jednak odmawia. Ostatecznie robi to, ale przy okazji próbuje ośmieszyć kochanka. Pani jednak nie podziela jej uczuć. Podczas rozmowy z margrabią robi wszystko, by ten powiedział wreszcieː kocham Cię. Doprowadza go na skraj wyznania, sądzi już, że on wreszcie to powie, gdy on zmienia temat rozmowy. Sprowadza więc ją z powrotem na poprzedni teren, margrabia odważa się złożyć pół-deklarację. Hrabina wydaje się zdziwiona, on bierze to za odmowę i wpada w banał.
Hortensja żąda od markiza, by wybrał pomiędzy jej ręką a zwrotem 200 tysięcy. Margrabia deklaruje się ją poślubić. Nie było dla niego innej kobiety poza hrabiną, gdy ona mu odmówiła może poślubić kogokolwiek. Hortensja i kawaler są przestraszeni, ale ona brnie dalej. Straszy margrabiego swym trudnym charakterem, on odwzajemnia się tym samym. Bada czy on ją kocha, ona może go pokochać w każdej chwili. Domaga się, by ślub ze względu na nagły wyjazd kawalera, który chce być pewien, że wszystko stracone odbył się jeszcze dziś wieczorem.