Marcin, który ma być wysłany po notariusza kluczyː notariusz jest ciężko chory, on spadł ze schodów i nie może jechać. Wreszcie wyznaje, ze uważa to zadanie za szkodliwe dla swego pana i odmawia jego wykonania. Hortensja przełamuje te przeszkody i nabiera otuchy. Margrabia proponuje, że uwolni Hortensję od ślubu ze sobą za 100 tysięcy, nie ma bowiem żadnej gotówki, a tyle obiecuje mu pożyczyć hrabina. Jego propozycja zostaje odrzucona. Hrabina odmawia swego pałacu na przeprowadzenie tak szalonego i bezsensownego przedsięwzięcia.
Margrabina dowiaduje się od Marcina, że Lizeta spiskuje dla własnej korzyści przeciw niej. Lizeta zorientowawszy się skąd wiatr wieje, podważa wiarygodność Marcina i zachęca swą panią do małżeństwa z margrabią. Hrabina podejmuje kolejną próbę przełamania oporu margrabiego. Mężczyzna teraz już łatwo wyznaje, że ją kocha, ale ponieważ ona go nienawidzi, nic nie może zrobić. Nie nienawidzę pana i nigdy tego nie powiedziałam – protestuje hrabina. I nacieraː Pan mnie kocha, dobrze, ale czy nie chciał pan nigdy zapytać, co ja o tym myślę? – Po co? Znam odpowiedź, powie mi paniː Nie. – Ależ proszę postawić pytanie. – Dobrze, kocham Panią, co pani o tym myśli?