– Jestem bardzo szczęśliwa. Margrabia jest zbulwersowany i zachwycony. Przy pomocy hrabiny spłaci Hortensję. Wszyscy się godzą, a Marcin udowadnia Lizecie, że będzie musiał go zaślubić.
Omówienie Dla zrównoważenia swych niepowodzeń scenicznych w Zapisie Marivaux sięgnął do współczesnych zagadnień społecznych. Na tle skomplikowanego zapisu spadkowego ukazał przeciwstawną grę interesów spadkobierców, trudności w realizacji zawiłych rozporządzeń prowadzące do zawikłanych i nieszczęśliwych sytuacji osobistych, znacznie też rozbudował namysł nad rolą służby w życiu ich państwa, wpływu jej interesów na interesy ich pryncypałów. Autor zachował przy tym charakterystyczny dla swych utworów ton niezdecydowania. Ostatecznie szczera miłość zwycięża fałszywą skromność, która nazbyt wątpi w siebie.
Próbę przerobienia tej komedii podjął w następnym stuleciu A. de Musset. Uprościł tematː zrezygnował z wątku spadkowego i zdecydował, że od początku hrabina będzie chciała poślubić margrabiego. W jego wersji komedii są również dwie pary i to zazdrość jest tym motorem, który skłoni margrabiego do uczynienia miłosnego wyznania. Tyle, że nie uczyni go hrabinie lecz innej osobie, a stojąca za drzwiami hrabina podchwyci je.