W części kontynentalnej istotną rolę odgrywały również miasta Cibalae (Vinkovci), Andautonia (Ščitarjevo), Aquae Iasae (Varaždinske Toplice) i Marsonia (Slavonski Brod). Na wybrzeżu jako ważne ośrodki rozwinęły się miasta Iadera (Zadar), Narona (Vid), Aequum (Čitluk), Epidaurum (Cavtat), Scardona (Skradin) oraz dawne kolonie greckie, które uzyskały status miasta, m.in. Issa (Vis) oraz Pharus (Stari Grad na wyspie Hvar). mały|312x312px|Mapa Bałkanów zachodnich z IV w. – podział na rzymskie prowincje.|lewo"Stolicą" prowincji iliryjskich (tzw. Illiricum) była Salona (Solin), gdzie rozchodziły się drogi przecinające wnętrze kraju, prowadzące do Siscium (Sisak) i Sirmium (Sremska Mitrovica). Z powodów wojskowych, administracyjnych i handlowych prowincje iliryjskie były dobrze skomunikowane z Italią, a poszczególne ośrodki miejskie łączyły drogi lądowe (użytkowane jeszcze w średniowieczu) oraz rzeczne. Główna komunikacja odbywała się tzw. drogą Flawiusza (via Flavia) od Triestu do Puli i drogą morską wzdłuż zachodniego wybrzeża Istrii. Na przełomie III i IV w. wierzenia chrześcijańskie zostały przyjęte przez szersze warstwy ludności miejskiej, a następnie wiejskiej. W ciągu wieków szczególnie tereny nadmorskie zostały niemal w całości schrystianizowane.