wyjątkiem jest Cryptops parisi sebini, którego uznano za nomen dubium.
Morfologia Parecznik ten osiąga od 15 do 25 mm długości ciała. Ubarwienie ma rudobrązowe, pozbawione ciemnej pigmentacji pod oskórkiem. Płytka grzbietowa głowy ma bardzo krótkie szwy podłużne przednie, sięgające tylko trochę poza nasady czułków. U osobników dorosłych szwy paramedialne biegną przez tylną ⅓ długości płytki głowowej, natomiast u osobników młodocianych brak ich zupełnie. Nadustek wyposażony jest w od 8 do 15 szczecinek przedwargowych. Płaty boczne wargi górnej zwykle są powcinane, wskutek czego warga jest trójzębna. Zdarza się jednak, że wcięcie występuje tylko w jednym płacie bocznym, a u niektórych populacji zamieszkujących Półwysep Iberyjski wcięć na górnej wardze brak jest zupełnie. Szczękonóża mają rurkowate ujścia tylnych gruczołów jadowych sięgające w głąb do połowy długości trochanteroprefemur (człon powstały przez zrośnięcie się krętarza i przedudzia). Coxosternum szczękonóży ma przedni brzeg węższy i mocniej wystający niż w przypadku C. hortensis, często zaopatrzony w cztery pary tęgich szczecin brzeżnych po bokach. Pierwszy segment tułowia nie ma szwu poprzecznego przedniego na tergicie.