Pory koksopleuralne są małe i występują w liczbie co najmniej 50, tworząc pole wyposażone w od 8 do 20 szczecinek, sięgające prawie do tylnego brzegu koksopleury. Odnóża kroczne pary od pierwszej do dwudziestej mają na przedstopiach po dwie ostrogi dodatkowe, z których jedna jest krótka, a druga dłuższa. Ostatnia, zmodyfikowana para odnóży ma piłkę złożoną z od 6 do 12 ząbków na goleni i piłkę złożoną z od 4 do 8 zachodzących na siebie ząbków na stopie. Jej przedudzie jest natomiast pozbawione, tak piłki, jak i gładkiego podłużnego rowka pośrodku spodniej strony, charakterystycznego dla C. hortensis.
Ekologia i występowanie Gatunek ten był pierwotnie zachodniopalearktyczny, jednak zawleczony został do Nearktyki. Jego natywny zasięg obejmuje Portugalię, Hiszpanię, Francję, Holandię, Niemcy, Szwajcarię, Austrię, Włochy, Polskę, Czechy, Słowację, Węgry, Ukrainę, europejską Rosję, Rumunię, Bułgarię, Słowenię, Chorwację, Bośnię i Hercegowinę, Serbię, Czarnogórę, Albanię, Macedonię Północną, Grecję oraz europejską i azjatycką część Turcji. Jako nierodzimy gatunek synantropijny występuje w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Szwecji, Norwegii i Finlandii. Zawleczonym synantropem jest także w kanadyjskiej Nowej Fundlandii.