Dlatego budowa własnego wiatraka zastępowała niezmiernie uciążliwą i czasochłonną pracę przy żarnach. Zwykle pracowały one na potrzeby jednego gospodarstwa.
Elektryfikacja wsi spowodowała, że razem z nadejściem trzeciej ćwierci XX w. niemal wszystkie pogórzańskie wiatraki odeszły do historii. Obiekt w Samoklęskach to jeden z nielicznych zachowanych.
Opis Pogórzańskie wiatraki różniły się od dużych tego typu młynów wiatrowych przede wszystkim wielkością budynku, jego konstrukcją, rozwiązaniem technicznym skrzydeł oraz wyposażeniem wnętrza. Omawiany wiatrak charakteryzuje się nietypowym ustawieniem koła wiatrowego. Wał skrzydłowy umieszczony jest tutaj na przekątnej rzutu budynku, co sprawia, że skrzydła znajdują się przy narożniku młyna. W praktyce pozwalało to ustawić żarna w narożniku młyna i wygodniejszą ich obsługę.
Wiatrak z Samoklęsk reprezentuje typ paltrakowy. Pod podłogą młyna znajdują się 3 metalowe kółka, które tocząc się po prowadnicy umieszczonej na betonowej podstawie, pozwalają obrócić i ustawić wiatrak do kierunku wiatru. Zbudowany jest na rzucie kwadratu o długości boku 175 cm. Ściany o wysokości 200 cm konstrukcji szkieletowej, proste, oszalowane pionowo deskami.