thumb|340px|Przebieg sztafety z 1925 roku (zielony)
Wielki Wyścig Miłosierdzia () – sztafetowy wyścig psich zaprzęgów do Nome na Alasce z 1925 roku, którego celem było dostarczenie surowicy przeciwko panującej w mieście błonicy.
Udział w nim wzięło 20 maszerów i ok. 150 psów zaprzęgowych, które w przeciągu 5 dni pokonały 1085 km, ratując w ten sposób okoliczną społeczność przed rozwijającą się epidemią.
Wydarzenie to upamiętnia doroczny wyścig psich zaprzęgów Iditarod Trail.
Tło W czasie gorączki złota na Alasce na przełomie XIX i XX wieku położone na południowym krańcu półwyspu Seward miasto Nome liczyło ok. 20 000 mieszkańców. W 1925 roku zamieszkiwało je łącznie z górnikami z miejscowych kopalń i rdzennymi mieszkańcami nieco ponad 2500 ludzi, ale pozostało ono znaczącym miastem.
Z powodu położenia geograficznego miasto w czasie zimy pozostawało prawie odcięte od świata. Port w mieście był w okresie zimowym oblodzony, a zatem niedostępny dla statków. Transport lotniczy natomiast nie był tak rozwinięty i choć podróż była możliwa to z powodu dużych mrozów takowe się nie odbywały.