Historia Budowa i wyposażenie wnętrz Gdy dotychczasowa siedziba elektorów i arcybiskupów Trewiru, pałac Philippsburg w , zaczęła wymagać gruntownej renowacji, a nowy elektor i arcybiskup, Klemens Wacław Wettyn uznał ją za niewystarczająco reprezentacyjną, konieczne stało się wybudowanie nowego budynku. W związku z tym Wettyn w 1776 roku wystąpił o fundusze na budowę nowego, okazałego pałacu. Po długiej dyskusji reprezentacja stanów krajowych (niem. Landstände) przyznała fundusze, po czym w latach 1777-1786 zbudowano nowy pałac elektorski.
Budynek pod kątem architektury reprezentował francuski wczesny klasycyzm i przez to stanowił zapowiedź nowej epoki architektonicznej w Koblencji, w której dotychczas wznoszone gmachy pałacowe cechowały formy niemieckiego baroku. Autorem pierwszego projektu budynku był paryski architekt . Sporządzony w 1776 roku projekt przewidywał położony bardziej w głębi lądu i otwarty na północ, w kierunku Altstadt budynek na planie podkowy. W 1777 roku, na życzenie elektora d’Ixnard przesunął gmach bliżej Renu i obrócił go tak, żeby otwierał się na zachód, w kierunku Neustadt. W następstwie krytyki projektu, której doniosłości przysporzyło stworzenie kontrprojektu przez trewirskiego dyrektora budowlanego i opinia w Paryżu Pierre Michel d’Ixnard w 1779 roku zrezygnował z pracy przy koblenckim pałacu.