Krótko później został aresztowany ponownie, zwolniony za kaucją w 1979, w tym samym roku zszedł do podziemia.
Działalność w ruchu naksalickim Muppala Lakshmana Rao szybko stał się istotną postacią w ruchu naksalickim. Mianem tym określa się zbiorczo szereg indyjskich partii komunistycznych, które za swą ideologię przyjęły dopasowaną do warunków indyjskich wersję maoizmu. Ugrupowania te odwołują się do dziedzictwa powstania chłopskiego w Naxalbari w Bengalu Zachodnim z 1967. Wstąpił w szeregi jednej z takich grup, mianowicie Komunistycznej Partii Indii (Marksistowsko-Leninowskiej) Wojny Ludowej (CPI-ML-PW). Pokonywał w niej kolejne szczeble w hierarchii partyjnej. W 1980 włączono go w skład komitetu dystryktu. Stanął następnie na czele struktur CPI-ML-PW w rodzinnym mieście. W 1987 został mianowany sekretarzem komitetu prowincjonalnego dla Andhry Pradesh, a w 1990 włączony do Centralnego Komitetu Organizacyjnego (CKO). W 1992 stanął na czele partii, uprzednio wykluczając z niej swego mentora Kondapalli Seetharamaiaha. Dojście Rao do władzy było częściowo następstwem walk fakcyjnych oraz wewnętrznych podziałów, które ujawniły się pierwotnie podczas spotkania CKO z sierpnia 1991, następnie zaś, już z pełną mocą, podczas partyjnego plenum z października 1991.