Na terenach kontrolowanych przez partię tworzono dla nich zręby infrastruktury społecznej, wypełniając w ten sposób lukę pozostawioną przez państwo. Otwierano szkoły, zapewniano również miejscowej ludności dostęp do systemu sądownictwa. Jednym z kluczowych zadań dla partii w owym okresie stał się opór wobec eksploatacji bogatych w surowce terytoriów plemiennych. Starano się także pozyskać wsparcie od zamieszkałych w miastach przedstawicieli mniejszości religijnych, zagrożonych szybkim wzrostem znaczenia nacjonalistycznej hinduskiej prawicy.
Muppala Lakshmana Rao przyczynił się do profesjonalizacji i znacznej rozbudowy zbrojnego ramienia partii, People’s Liberation Guerilla Army (PLGA). Stał za ruchami integracyjnymi na indyjskiej skrajnej lewicy. Za najważniejsze posunięcie tego typu uważa się połączenie CPI-ML-PW z Maoistowskim Komunistycznym Centrum Indii (MCCI) w 2004. Stanął następnie na czele powstałej w ten sposób Komunistycznej Partii Indii (Maoistowskiej). Był architektem zdecydowanego zintensyfikowania podejmowanych przez nią działań zbrojnych. W związku z tym właśnie na początku XX w. premier Manmohan Singh określił naksalitów mianem największego zagrożenia dla bezpieczeństwa wewnętrznego Indii. Rao sekretarzem generalnym CPI (M) był do 2018. Ustąpił wówczas w związku z pogarszającym się stanem zdrowia.