Urządzenia napędowe Okręt był napędzany trzema czterocylindrowymi pionowymi maszynami parowymi potrójnego rozprężania wyprodukowanymi w należących do macierzystej stoczni zakładach Saint-Denis, z których każda poruszała jedną śrubę napędową. Parę dostarczały 24 opalane węglem kotły wodnorurkowe systemu Lagrafel-d’Allest, o ciśnieniu roboczym 15 kG/cm², rozmieszczone w trzech kotłowniach (po osiem kotłów w każdej). Maszyny osiągały przy przeciążeniu łączną maksymalną moc 14 200 KM, co pozwalało na osiągnięcie prędkości maksymalnej 17 węzłów. Normalny zapas węgla wynosił 620 ton (maksymalnie 980 ton), co zapewniało zasięg 3400 Mm przy prędkości ekonomicznej 10 węzłów.
Prąd generowały trzy zespoły prądnic (prawdopodobnie firmy ), napędzanych przez dwucylindrowe maszyny parowe (czwarty zespół prądnic był zapasowy). Produkowały one prąd stały o napięciu 80 V i natężeniu 600 A, używany do zasilania oświetlenia pokładowego, łukowych reflektorów bojowych, napędu wind amunicyjnych czy wentylatorów w kotłowniach.