Marian Andrzej Kornecki (ur. 24 marca 1924 w Krakowie, zm. 31 grudnia 2001) – polski historyk sztuki, konserwator zabytków, doktor nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, znawca i obrońca zabytków architektury drewnianej.

Życiorys Syn Mariana Józefa Korneckiego, kpt. Wojska Polskiego, doctora Iuris UJ, zamordowanego w KL-Auschwitz, i Janiny z domu Kowalskiej.

W czasie okupacji niemieckiej był żołnierzem Zgrupowania „Żelbet” AK.

Mąż Felicji z domu Rejduch (1925–2010), z którą miał dwie córki: Annę Marię (ur. 1952), żonę Tomasza Trafasa, i Ewę (ur. 1956).

Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera PAS 19-płd-po lewej Jagielskiego).

Wykształcenie Przed wojną uczył się w Liceum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie. W latach 1942–1943 uczestniczył w zajęciach Szkoły Przemysłu Artystycznego. Po tzw. małej maturze w 1944 na kompletach tajnego nauczania, po wojnie uzyskał pełne wykształcenie średnie w Liceum im. Adama Mickiewicza w Krakowie (1946). W latach 1947–1951 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie 15 stycznia 1951 uzyskał tytuł magistra praw. W latach 1977–1978 ukończył na UJ studia podyplomowe z metodologii badań nad sztuką.