Sowniki pręgosterne są dość podobne do występujących w regionach górskich sowników ozdobnych. Wyróżniają się jednak znacznie mniejszymi rozmiarami ciała, mniejszą ilością białych wzorów w upierzeniu – szczególnie nad okiem oraz na dolnych partiach ciała – oraz rdzawobrązowym, nie zaś czarniawobrązowym, kolorem spodu skrzydeł. Wzory na ogonie sowników pręgosternych i ozdobnych także są odmienne. Wskazano kilka innych różnic w upierzeniu tych sowników, jednakże są trudniejsze do dostrzeżenia. U sowników pręgosternych, podobnie jak i wąsatych oraz obrożnych, występuje nierozpoznana wcześniej u sowników ogółem szata młodociana z przeważającym rdzawym kolorem i bez drobnego prążkowania.

Zasięg występowania i okoliczności odkryć Do 2000 roku wiadomo było jedynie o dwóch okazach pochodzących z okolicy miejscowości Kiunga, przy górnym biegu rzeki Fly, w pobliżu Palmer Junction (, Prowincja Zachodnia). Obóz został przez uczestników wyprawy rozbity w pagórkowatym terenie na południe od głównego łańcucha górskiego wyspy, Gór Centralnych. Jeden z dwóch kolejnych okazów sownika pręgosternego, o których istnieniu poinformował Thane Pratt w 2000 roku, złapany został w Nunumai, na północ od . Była to lokalizacja w obrębie zlewni Ulumanu (), kilka kilometrów od podnóży gór, o ponad 1000 km oddalona od miejsca typowego.