Badanie genetyczne uwzględniające ten właśnie okaz oraz jeden z miejsca typowego wskazują na szczególnie zaskakujące dla naukowców pokrewieństwo między tymi osobnikami. Ostatnia znana obserwacja z XX wieku to relacja R. Schoddego, który w lipcu 1962 przepłoszył jednego sownika pręgosternego z Hiritano Highway, na odcinku około 2 km za mostem na Brown River () od strony Port Moresby.
W 2008 po raz pierwszy nagrano głos sowników pręgosternych w okolicy miejsca typowego, przy rzece Elevala (około ). Podczas kilku kolejnych wypraw w tamte tereny również stwierdzano ten gatunek.
W 2014 po raz pierwszy opublikowano informacje o występowaniu sownika pręgosternego po indonezyjskiej stronie Nowej Gwinei. Pierwsze dla Indonezji stwierdzenie pochodzi z 6 października 2012, z przygranicznej osady Kanggup (). Poszukiwań podjął się Philippe Verbelen. Konieczny był kontakt z lokalnym komisariatem policji i służbami leśnymi oraz uzyskanie zgody na pobyt w interiorze Nowej Gwinei (surat jalan). Zarządca Kanggup zgodził się na pobyt Verbelena w wiosce i okolicy, kilku mieszkańców pomogło również w samych poszukiwaniach. Verbelen odtworzył im nagrany głos, który rozpoznał jeden z lokalnych przewodników i zdecydowanie stwierdził, że należy do nocnych ptaków zamieszkujących lasy wzdłuż rzeki Kali Muyu.