Pierwsza powieść Yu, półautobiograficzna praca zatytułowana Ishi ni oyogu sakana opublikowana we wrześniu 1994 w czasopiśmie „Shinchō”, stała się przedmiotem sporu prawnego i etycznego. Pierwowzór jednej z głównych bohaterek powieści – a także osoba, do której pośrednio nawiązuje tytuł – sprzeciwiła się jej przedstawieniu w opowieści. Wydanie powieści w formie książkowej zostało wstrzymane orzeczeniem sądu, a niektóre biblioteki ograniczyły dostęp do wersji czasopisma. Po długotrwałej walce prawnej, w 2002 roku opublikowano poprawioną wersję powieści.
Po trzęsieniu ziemi i tsunami w Tōhoku w 2011 roku Yu zaczęła często podróżować do dotkniętych obszarów, a od 16 marca 2012 prowadziła cotygodniowy program radiowy Yu Miri no futari to hitori w tymczasowej stacji nadawczej z siedzibą w Minami-Sōma w Fukushimie.
Jej powieść JR Ueno-Eki kōenguchi wydana w 2014 roku odzwierciedla jej zaangażowanie w pamięć historyczną, poruszając tematykę robotników migrujących z północno-wschodniej Japonii, aby pracować przy budowie obiektów olimpijskich w Tokio.