Jego kariera kapłańska wygląda dość skromnie, gdyż przez całe życie sprawował tylko urząd wikarego – w tym od 1848 roku do śmierci we Fromborku. Nie gonił jednak za zaszczytami i karierą, gdyż to tu właśnie we Fromborku w przepastnym archiwum i bibliotece odnalazł swoją drugą życiową pasję w zgłębianiu historii i opracowywaniu bogatych źródeł historycznych, które były tu dostępne na wyciągnięcie ręki, gdyż w 1841 roku archiwum biskupie przeniesione tu zostało z Lidzbarka WarmińskiegoAndrzej Kopiczko Losy Archiwum Archidiecezji Warmińskiej uwarunkowane dwoma totalitaryzmami, Echa Przeszłości XX/2, 2019.
Bardzo owocna była jego działalność jako historyka i archiwisty. Wraz z Johannem Saagem uporządkował i skatalogował bibliotekę kapituły katedralnej, której został sekretarzem. Sam opublikował kilka artykułów, ale jego największą troską była publikacja źródeł historycznych. Doskonale wprawił się w paleografii średniowiecznej. Potrafił odczytać i przygotować do druku bardzo trudne teksty rękopiśmienne i z tego względu jego publikacje były bardzo cenione przez historyków. Jego wkład w publikacji źródeł w serii historycznej Monumenta Historiae Warmiensis był imponujący. Oprócz tego samodzielnie wydał dwa obszerne tomy Urkundenbuch des Bisthums Culm, razem z pierwszy tom Preussisches Urkundenbuch (1882), wspólnie z H.