„Euphrosyne” 20 (1992), 255–260. Silence in Senecan Drama, „Acta Antiqua Academiae Scientiarum Hungaricae” 33, 4, 1990–1992, 77–82. Seneca in the „Octavia”, „Eos” 84 (1996), 285–291. Pamięć w rozważaniach Seneki filozofa, „Eos” 85,1, 1998, 23–33. Some Remarks on Lie in Senecan „Phaedra”, „Euphrosyne” 28 (2000), 337–354. Silence in Modern „Ancient” Plays, w: Proceedings of International Conference „Language of Silence”, Turku–Seili 2001, 243–248. Calderona mit wyśniony, w: Teatr Calderona: tradycja i współczesność, Katowice 2002, 60–72. Peur et tramblement in Cicero et Seneque, „Eos” 90 (2003), 247–257. Senecjańskie „noli me tangere”, „Przestrzenie teorii” 3-4 (2004), 227–237. Czy te wersy mogą nudzić? O przekładzie „Fasti” Owidiusza, „Przekładaniec” 17–18 (2007), 72–89. Kobiety przed oczami duszy Wyspiańskiego. Kilka osobistych konstatacji, w: Wyspiański i Kazandzakis i modernistyczne wizje antyku, red. M. Borowska, M. Kalinowska, P. Kaniecki, Warszawa 2012, 65–74. Circe in Petronius, Sat. 126, 1–139, 4, „Eos” 101 (2014), 207–218. Ariadne, Medea, and Gratitude. Some Remarks, w: Carminis Personae: Character in Roman Poetry, eds. M.G. Iodice, M. Zagórski, Warsaw 2014, 85–93. Dwie lub trzy Kasandry i co o nich wiem. Kilka uwag, „Prace Filologiczne.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Elżbieta Wesołowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.