Od 1861 mieszkał w Wołogdzie, gdzie jego ojciec w latach 1861–1878 był gubernatorem cywilnymChomiński Stanisław, [w:] Polski słownik biograficzny, t. 3, 1937, s. 418.. W Wołogdzie ukończył cztery klasy gimnazjum, dalszą naukę kontynuował w I Gimnazjum w Wilnie, gdzie w 1880 zdał maturę. Jesienią 1880 rozpoczął studia na wydziale prawnym Uniwersytetu Warszawskiego. Po ich ukończeniu został w Warszawie. Rozmiłowany w literaturze i teatrze jeszcze podczas studiów rozpoczął działalność literacką. Opublikował powieść Ostatni list (Warszawa 1882), nowelę Dwa wieńce w zbiorze opowiadań Z chwil wolnych (Warszawa 1884), szkic Rozmowa w warszawskiej cukierni, zamieszczony w Kurierze Codziennym i Złoty zegarek w Kurierze Warszawskim. Publikował też artykuły w prasie warszawskiej i petersburskim Kraju. Jeden z jego obrazków dramatycznych miał być wystawiony.
Wiosną 1886 wyjechał do Petersburga po chorego ojca, którego przywiózł do rodzinnego majątku Olszew (Olszewo). Po śmierci ojca (w maju 1886) odziedziczył majątek Olszewo (ok. 4000 ha), gdzie osiadł na stałe, zajmując się jego unowocześnieniem. Życie ziemiańskie łączył z działalnością polityczną i aktywnością społeczną, w tym publicystyczną i wydawniczą.