Był posłem z gub. wileńskiej do II Dumy (1907). Brał żywy udział w Stowarzyszeniu Konstytucyjno-Katolickim, któremu przewodniczył biskup wileński bar. Edward RoppZiarno nr 10 z 8 marca 1907, s. 10.. Należał do grona organizatorów utworzonego w czerwcu 1907 Stronnictwa Krajowego Litwy i Białej Rusi. Był członkiem wileńskiego Towarzystwa Popierania Polskiej Sztuki Scenicznej oraz jednym z najaktywniejszych członków Zarządu Wileńskiego Towarzystwa Rolniczego. W latach 1910–1913 był członkiem Rady Państwa (wybrany z gub. wileńskiej). W tym czasie opracował projekt utworzenia nowych 245 tys. gospodarstw włościańskich. Działał na rzecz wzmocnienia samodzielności Koła Polskiego w rosyjskiej Radzie PaństwaAlmanach literacki, Wilno, 1926, s. 8..
Publikował liczne artykuły polityczne w petersburskim Kraju, współpracował z pismami wileńskimi: Kurjerem Litewskim, Naszym Krajem, Gazetą Krajową i Słowem. Jako pasjonat historii doprowadził do wydania wyjątków z pamiętnika swojego dziadka – marszałka lepelskiego, szambelana dworu Józefa Niemirowicza-Szczytta (syna pisarza skarbowego Justyniana Niemirowicza-Szczytta). Ułamek z pamiętników Józefa Szczytta ukazał się w 1884 w Kronice Rodzinnej.