W 1907 nakładem własnym wydał Kodeks olszewski Chomińskich, zawierający cenne zabytki piśmiennictwa polskiego znajdujące się w archiwum rodziny Chomińskich w Olszewie, w tym najstarszy polski przekład kroniki Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1550 i Statut litewski z 1529 (Kodeks olszewski Chomińskich, Wilno 1907). W 1911 w Kwartalniku Litewskim opublikował memoriał swojego ojca gen. Stanisława Chomińskiego o uwłaszczeniu włościan.
W 1905 po długich staraniach o pozwolenie władz rosyjskich otworzył wraz z żoną w swoim majątku Olszewie bezpłatną szkołę podstawową dla okolicznej ludności. Szkoła mieściła się w specjalnie wybudowanym i przygotowanym dla niej budynku. Lekcje, zgodnie z prawem, miały odbywać się w języku rosyjskim, jednakże w rzeczywistości w szkole konspiracyjnie uczono po polsku. W 1919 szkoła została upaństwowiona, jednakże Aleksander Chomiński w kolejnych latach nadal interesował się jej losami. Jego zaangażowanie na tym polu doprowadziło do wykorzenienia analfabetyzmu w okolicy.