Wojciech Kania (ur. 18 kwietnia 1911 w Grądach koło Brzeska, zm. 4 grudnia 2000 w Tarnowie) – polski duchowny katolicki, wykładowca patrologii oraz języka łacińskiego, greckiego i syryjskiego w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie, tłumacz tekstów Ojców Kościoła, rektor kościoła św. Trójcy w Tarnowie-Terlikówce.
Życiorys Był synem Wojciecha i Anny z domu Kania. Maturę zdał w 1931 w Tarnowie. Wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie i 20 czerwca 1937 przyjął święcenia kapłańskie z rąk bpa Franciszka Lisowskiego. Był wikariuszem najpierw w Łącku (od 1937), a następnie w Mystkowie (od 1941). W 1941 Kania rozpoczął dalsze studia teologiczne, dojeżdżając przez kilka lat do Warszawy na tajne komplety. Na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego uzyskał dyplom magistra, a 14 czerwca 1946 doktora teologii ze specjalizacją z patrologii. Od 20 sierpnia 1946 pełnił funkcję wikariusza w Wojniczu, a od 27 września 1946 wikariusza tarnowskiej parafii katedralnej. Był katechetą w tarnowskich szkołach (m.in. Gimnazjum krawieckie i Technikum Mechaniczne), Dyrektorem Diecezjalnym Krucjaty Eucharystycznej (od 1947), członkiem Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej (1948), notariuszem w Sądzie Diecezjalnym (1952–1959).