Formacja seminaryjna 31 sierpnia 1932 roku Kontny wstąpił do nowicjatu nowo powstałego zakonu Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej. Do nowicjatu przyjął go założyciel zakonu, Czcigodny Sługa Boży August kard. Hlond. Po ukończeniu nowicjatu złożył pierwsze śluby zakonne 16 października 1933 r. Następnego dnia wraz z resztą kleryków Chrystusowców rozpoczął dwuletnie studia filozoficzne w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Ówczesny rektorem seminarium był bł. Michał Kozal. Po ukończeniu studiów filozoficznych Kontny rozpoczął czteroletni program teologiczny w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu. Śluby wieczyste złożył 18 października 1936 r. na ręce kardynała założyciela.
Kapłaństwo 3 czerwca 1939 r. Kontny przyjął święcenia kapłańskie w katedrze poznańskiej z rąk Czcigodnego Sługi Bożego kardynała Augusta Hlonda. Po święceniach wyjechał do Estonii, gdzie służył miejscowej Polonii. Gdy był Estonii, druga wojna światowa wybuchła. Pomimo otrzymania propozycji wyjazdu do Finlandii Kontny jednak zdecydował się na powrót do Polski.
Druga wojna światowa 13 września 1939 r. Kontny przybył do Łucka. Tam dołączył do swego kolegi kursowego, ks. Alojzy Dudek. Razem służyli w miejscowej katedrze do 30 września 1939 r.