„Nie szukam, co mnie pożyteczne jest, ale co wielom. I Kor. 10. 33”.

Uroczystość odsłonięcia pomnika odbyła się 23 kwietnia 1934 roku. Uczestniczyli w niej licznie wilnianie, tak Polacy, jak i ŻydziГ. Аграновский, И. Гузенберг, Литовский Иерусалим. Краткий путеводитель по памятным местам еврейской истории и культуры в Вильнюсе, Вильнюс, 1992, s. 67.. Odsłonięcia dokonał wojewoda wileński Władysław Jaszczołt, a następnie wygłoszono szereg przemówień. Wśród przemawiających byli, między innymi, wiceprezydent Wilna inż. Henryk Jensz i przedstawiciel gminy żydowskiej w Wilnie, dr Jakub WygodzkiUczciliśmy pamięć Dordzika, „Słowo” 1934, nr 109, s. 6..

Pomnik Mieczysława Dordzika był ważnym symbolem w wielonarodowym mieście, gdzie napięcia na tle etnicznym był stale obecne. Szczególnie dotyczyło to stosunków chrześcijańsko-żydowskich, kiedy siedem miesięcy po śmierci Dordzika, w listopadzie 1931 zginął w czasie zamieszek antysemickich polski student Stanisław Wacławski. Czyn Dordzika i jego upamiętnienie wskazywały na to, że różnice narodowe i religijne nie stanowią przeszkody we współistnieniu różnych narodowości i religii. Społeczność żydowska Wilna bardzo aktywnie włączyła się w upamiętnienie Dordzika.