był naczelnikiem Wydziału Techniczno-Budowlanego Zarządu Miejskiego w WilnieKsięga Adresowa m. Wilna. Wileński Kalendarz Informacyjny na rok 1939, Wilno, s. 75. W latach 1926–1931 był także wykładowcą w Państwowej Szkole Technicznej w Wilnie im. Józefa Piłsudskiego, gdzie na Wydziale Mechanicznym prowadził zajęcia z hydromechaniki silników wodnych, pomp i turbin. W okresie międzywojennym udzielał się także społecznie i zawodowo w wielu organizacjach. W latach 1920–1930 i 1932–1935 był sekretarzem Stowarzyszenia Techników Polskich w WilnieJ. Piłatowicz, Ruch stowarzyszeniowy inżynierów i techników polskich do 1939 r. T. II. Słownik polskich stowarzyszeń technicznych i naukowo-technicznych do 1939 r., Warszawa 2005, s. 303. Od 1928 (?) członek zarządu Towarzystwa Propagandy Budowy Dróg Wodnych w Polsce oddział w WilnieZłota księga budowy polskich kanałów żeglugi, pod red. Rafała Muszyńskiego, Warszawa 1929, s. 95. Był także prezesem rady okręgowej spółdzielni „Społem”. Był założycielem i prezesem Towarzystwa Kursów Technicznych w Wilnie. Był także prezesem rady grodzkiej BBWR w Wilnie.