W czasie II wojny światowej pracował najpierw w Kowieńskim Kierownictwie Regulacji Niemna, a po wkroczeniu Niemców przeniósł się do Zatrocza koło Trok pod Wilnem, gdzie pływał łodzią jako przewoźnik na jeziorze Galwe. Po zakończeniu wojny ewakuował się do Gdańska, gdzie od 1945 r. pracował najpierw w Stoczni Gdańskiej, następnie Gdańskim Urzędzie Morskim, Dyrekcji Odbudowy Gdańska i wreszcie w Biurze Projektów Budownictwa Miejskiego jako kierownik Wydziału Instalacji Sanitarnych.
Był także autorem opracowań naukowych: Henryk Jensz, Siły wodne Wileńszczyzny, Warszawa 1929; Henryk Jensz, Wodociągi i kanalizacja miasta Wilna, Wilno 1932.
Za swoje dokonania otrzymał szereg nagród oraz został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (w 1933 i 1950 roku) oraz Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Instytutu Technologicznego Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Ludzie związani z Gdańskiem Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Politycy Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Uczestnicy rewolucji w Imperium Rosyjskim (1905–1907) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1955