Franciszek Karabuła (ur. 8 czerwca 1886 w Toniach, zm. 4 kwietnia 1945 w Nowym Targu) – polski duchowny katolicki, doktor teologii, proboszcz parafii św. Katarzyny w Nowym Targu. Prezes Rady Głównej Opiekuńczej w Nowym Targu, członek ZWZ – AK.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana Łukasza Kantego Karabuły (ur. 18 października 1855, zm. 8 października 1938) i Marii z domu Bąbka (ur. 28 stycznia 1863, zm. 25 stycznia 1951). Ukończył C.K. IV Gimnazjum w Krakowie. Następnie rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. Święcenia kapłańskie otrzymał 29 czerwca 1913 r. z rąk ówczesnego biskupa krakowskiego Adama Stefana Sapiehy. Po przyjęciu święceń pełnił posługę w parafiach w Wiśniowej (1913–1915), Węglówce (od grudnia 1915, do października 1916 administrator parafii), Łodygowicach (1916–1921, w czasie posługi na tej parafii zajmował się parafialną czytelnią oraz był prezesem lokalnej Straży Ogniowej, 23 maja 1917 obronił doktorat z teologii na Uniwersytecie Jagiellońskim), św. Szczepana w Krakowie (1921–1924). Podczas pobytu w Krakowie włączył się w działalność wielu organizacji;