Malbergbahn – nieczynna, wąskotorowa dwutorowa, kolej linowo-terenowa z zębatką systemu Riggenbacha, o napędzie wodnym (balastowym, działającym na zasadzie przeciwwagi – wagony wyposażone były w zbiorniki wodne napełniane na stacji górnej i opróżniane na dolnej) i rozstawie szyn 1000 mm, funkcjonująca w przeszłości w niemieckim uzdrowisku Bad Ems (Nadrenia-Palatynat), po południowej stronie rzeli Lahn.
Historia i parametry
Góra Hochen Malberg (376 m n.p.m.) jest popularnym celem wycieczek z uzdrowiska w Bad Ems. W 1879 zdecydowano o budowie hotelu na północnych stokach Malbergu. Ze względu na duże nachylenie terenu w tym rejonie postanowiono zapewnić dostęp do obiektu i terenów spacerowych koleją linowo-terenową. 3 grudnia 1886 założona została spółka akcyjna Malbergbahn AG, a prace budowlane rozpoczęły się w jeszcze tym samym roku. Otwarcie odbyło się 5 czerwca 1887.
Kolej szybko stała się atrakcją turystyczną i kursowała przez wiele lat przynosząc dodatni wynik ekonomiczny. Podczas dwóch wojen światowych obiekt był nieczynny. W 1951 kolej przeszła na własność miasta Bad Ems. W 1956 zmodernizowano ją, a także wymieniono pudła wagonów z drewnianych na metalowe.