Wobec groźby dekonspiracji, w styczniu 1941 roku, zdecydował się na wyjazd do Wilna ale został zatrzymany przez NKWD na stacji kolejowej w Turmoncie. Po brutalnym śledztwie przyznał się do konspiracyjnej działalności i kierowania tajną polską organizacją wojskowo-powstańczą. 18 czerwca 1941 roku został przedstawiony mu akt oskarżenia. Po ataku III Rzeszy na ZSRS został wywieziony transportem kolejowym z Łukiszek do miasta Gorki.
17 września 1941 roku, na mocy umowy Sikorski-Majski z 30 lipca został zwolniony i zgłosił się do służby w Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Otrzymał przydział do 19 pułku piechoty w Tockoje, został zweryfikowany w stopniu podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 stycznia 1937 roku. 26 marca 1942 roku został ewakuowany wraz z pułkiem do Iranu.
15 maja 1942 roku został przydzielony do 7 batalionu Strzelców Karpackich, gdzie odbył kurs doskonalący dowódców plutonów w Centrum Wyszkolenia Broni i Służb. Został awansowany na stopień porucznika. W październiku 1942 roku zgłosił się ochotniczo do służby Polskich Siłach Powietrznych. Przez Irak i Indie dotarł do Afryki Południowej gdzie został zaokrętowany na pokład statku „Empress of Canada”. 13 marca 1943 roku statek został storpedowany przez włoski okręt podwodny i zatonął na Atlantyku.