Po kilku dniach spędzonych w łodzi ratunkowej został uratowany i 9 kwietnia 1943 roku dotarł do Liverpoolu. 14 kwietnia 1943 roku został przeniesiony do Blackpool, otrzymał numer służbowy RAF P-2382. Został skierowany na szkolenie lotnicze, które odbył w Air Crew Training Centre w Hucknall, a następnie został przeniesiony do Kanady na szkolenie nawigatorów.
W listopadzie 1944 roku powrócił do Wielkiej Brytanii i został skierowany na szkolenie do 60 Operational Training Unit. Po ukończeniu szkolenia otrzymał przydział jako nawigator do 305 dywizjonu bombowego Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, gdzie dotarł 5 marca 1945 roku.
Został przydzielony do eskadry A, latał w załodze z por. Stanisławem Dudkiem. Wziął udział w 21 lotach bojowych, ostatni odbył w nocy z 20 na 21 kwietnia 1945 roku. W dywizjonie pełnił też funkcję kronikarza. W 1946 roku, podczas jednego z lotów ćwiczebnych przeżył katastrofę lotniczą, która spowodowała u niego trwałe kalectwo.
Po demobilizacji nie zdecydował się na powrót do Polski, pozostał na emigracji. W 1947 roku wyjechał do Kanady, jako inwalida nie pracował zawodowo. Działał w środowisku Polonii, szczególnie aktywnie w Stowarzyszeniu Lotników Polskich.