Hektor Żyliński (ur. 21 października 1888 w Lubaczu, zm. 19 września 1962 w Sopocie) – major artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 21 października 1888 w zaścianku Lubacz, w gminie Bieliczany ówczesnego powiatu ihumeńskiego guberni mińskiej, w rodzinie Józefa i Konstancji z Dąbrowskich. Miał dziewięcioro rodzeństwa, w tym: Stanisława (1882–1940), majora saperów Wojska Polskiego, zamordowanego w Charkowie, odznaczonego Krzyżem Walecznych i Medalem Niepodległości., Bolesława (ur. 30 października 1894 w Lubaczu, zm. 1939), księdza katolickiego, proboszcza w Ludwipolu, autora „Wspomnień z państwa antychrysta”. W 1914 ukończył średnią szkołę mierniczą w Połtawie. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej. Był porucznikiem 27 dywizjonu moździerzy. Później walczył w szeregach Dywizji Syberyjskiej.