Na początku lat sześćdziesiątych XIX wieku, po wybudowaniu rue de Médicis w ramach prac urbanistycznych prefekta Haussmanna w Paryżu, fontanna została przeniesiona w inne miejsce. Pomimo silnych protestów dotyczących tego projektu, prowadzącego również do zniszczenie części oficyn Senatu, fontanna Medyceuszy została rozebrana kamień po kamieniu w 1862 roku i przybliżona do pałacu o około trzydzieści metrów. Architekt Alphonse de Gisors odrestaurował herb Francji i kazał zbudować basen o długości około pięćdziesięciu metrów, którego żelazne ogrodzenie rozpięto między słupkami w formie kamiennych waz obsadzanych kwiatami; basen otaczają dwa rzędy platanów.
Została również wymieniona dekoracja rzeźbiarska obiektu. W centralnej niszy posąg Wenus został zastąpiony przez grupę trzech mitologicznych postaci zatytułowanych "Polifem zaskakujący Galateę w ramionach Akisa", dzieło rzeźbiarza Augusta Ottina z 1863 r. Polifem, legendarny cyklop, jest zakochany w Galatei, młodej i pięknej nimfie morskiej. Kucając na skale, ze skórą zwierzęcia na plecach, obserwuje nereidę Galateę w objęciach Akisa, gotów zabić rywala głazem. Para leniwie leży na brzegu wody. Uderzający jest kontrast między ogromną i ciemną masą Cyklopa a jasnymi barwami duetu dwojga młodych ludzi. Dodatkowo sam kształt basenu daje złudzenie, że zbiornik jest pochylony.