Obecnie w centrum badań chrematonimistów znajduje się coraz więcej obiektów kultury materialnej. Przedmiotem dyskusji jest kwestia, czy chrematonimia ma obejmować nazwy obiektów niezwiązanych trwale z krajobrazem. Hotel czy dom wczasowy wrasta w krajobraz, ale restauracja czy sklep obuwniczy mogą mieścić się w budynku, w którym znajdują się także inne instytucje. Zwoliński w obrębie chrematonimów pozostawia nazwy przedsiębiorstw, fabryk, instytucji, firm i nazwy towarów. O nazwach sklepów mówi się niekiedy, że są to mikrotoponimy. E. Breza proponował wspólny termin na określenie nazw firmowych, fabrycznych, nazw instytucji i przedsiębiorstw – uniwersonimy (od łac. universus, -a, -um „powszechny”).
Nazwami własnymi zajmuje się nauka o nazwach własnych, inaczej onomastyka (gr. onoma „nazwa”). Nazwy własne są bogactwem każdego narodu, gdyż kryją w sobie wiedzę o jego historii politycznej i społecznej, o historii kultury i religii, właściwościach i krajobrazie ziemi rodzinnej, o związkach z innymi krajami, a także o działaniach,dążeniach, a nawet emocjach ludzi, jak również o realiach życia oraz ludzkich wartościach. Pierwszymi utrwalonymi na piśmie wyrazami polskimi w XII w. były właśnie nazwy własne osób, miejscowości i rzek. W języku polskim nazwy własne pisane są wielką literą. Onomastyka jest działem językoznawstwa.